Vanmorgen vertrokken naar de Columbia Ice Fields. Daar met een bus naar boven en dan met een speciaal rupsvoertuig omhoog. Deze ijsvelden zijn erg dik, ongeveer net zo dik als de eiffeltoren in Parijs hoog is. Wat een uitzicht, wat een pracht. Deze velden zijn zo indrukwekkend van kleur. Sommige stukken zijn blauw. Het was super koud daarboven, gelukkig dat Marga haar thermobroekie, shirt en kniekousen aan had. Lachen hoor met een bus vol oude Amerikanen die de gids bij elke gesproken zin een applaus geven...

We zitten nu in Lake louise door te warmen. We hebben van middag het kampvuur aangestoken, hout was gratis, ja bijzonder in een land met zo veel hout moeten we het regelmatig kopen. De piepers met veel knoflook in folie in het vuur, dus gepoft. Het vlees gemarineerd in folie op het rooster en sla in een bakje. Weinig afwas en geen stookkosten van het gas, juist erg leuk. Maar wat is Canada toch mooi. Ieder stuk is weer anders, je rijdt door de bergen langs een bevroren meer, helemaal bevroren en super groot.. zo rij je in de zon en zo sta je in de sneeuw. Wat is het toch gek, nog geen twee uur hier vandaan zit je op de Ice Fields met tig meter ijs en nu zitten we buiten, 21.00 uur Canadese tijd bij een kampvuur met een borrel. De avonden zijn hier ook lang want vaak is het tot 23 uur licht. Vergeten we nog te vertellen dat we ondertussen meer dan 40 beren hebben gezien maar vandaag eindelijk een Grizzly. Imposant zo'n dier in het wild, die wil je niet voor je wielen hebben. Daarbij zijn de berggeiten vlak daarna op de weg bijna normaal maar dat is natuurlijk niet zo. Wat een dag..... Tja, we horen weer een trien, dat is ook normaal hier treinen van 150 wagons lang.

Elsje fielderelsje zit niet met je crocsie's te dicht bij het vuur. Ja... m'n crocs zijn gesmolten....

De laatste dagen kunnen we niet op internet, sms' en mislukt ook dus de stukjes plaatsen we steeds als we eens in de zoveel dagen wel iets tegen komen waar het kan.